На 25 декември 1903 година излезе од печат книгата „За македонските работи“ од македонскиот револуционер, публицист и јазичар Крсте Петков Мисирков. Ова дело претставува значаен исказ на македонското национално самоопределување и културно освестување во почетокот на 20 век. Во книгата, Мисирков ја нагласува важноста на зачувувањето на националната индивидуалност на македонскиот народ и го застапува правото на самостоен културен и национален развој.
Мисирков посебно потенцира дека македонскиот народ има своја уникатна историја, јазик и култура, кои треба да бидат признаени и развивани од самите Македонци. Тој пишува дека „Македонците, како посебен народ, со своја историја и култура, низ вековите живееле заедно со соседните народи“. Книгата се смета за едно од најважните дела за македонската национална мисла, бидејќи го поставува темелот за современото разбирање на македонскиот идентитет и културното наследство.
Мисирков преку ова дело ја поттикнува свеста за важноста од самостојно образување, писменост и зачувување на традицијата, нагласувајќи дека секој народ има право на свој пат на развој и признавање во поширокиот историски и културен контекст.